Köşebaşı’nın Sessizliği /Sebahattin Pravadılı

Bir zamanlar Değirmenler Caddesi’nin köşesinde, Kahveci Mehmet’in kahvehanesi vardı. Yanında Beyaga’nın lokantası… Sonra Armağan’ın kahvehanesi oldu orası.

Bandırma’nın Paşamesçit Mahallesi’nde, 56. Sokak ile 59. Sokağın birleştiği o köşe, bir dönemin kalbiydi. Kara Mehmet’in meyhanesi… Mahallenin saz ustalarının buluştuğu, meşklerin yapıldığı, Türk Sanat Müziği’nin en güzel örneklerinin canlı söylendiği yerdi. İçkinin ucuz, sohbetin samimi, müziğin ise gönülden olduğu bir mekân.

Artık ne o müzisyenler kaldı, ne de Kara Mehmet’in meyhanesi. Bilenler, o virane köşeden geçerken hâlâ bir ses duyar gibi olurlar. Beyaga’nın göbek atıp parmak şıklattığı o neşeli günlerin yankısıdır belki bu. Şimdi orası boş bir arsa… Bir zamanlar kahkahaların, melodilerin, dostlukların yankılandığı yer, bugün sessizliğe bürünmüş.

Çınar ağacına yaslanmış yorgun duvarlar, geçmişin hatırasını fısıldıyor. Hepsi yok oldu, ama o günlerin ruhu hâlâ orada, rüzgârla birlikte dolaşıyor artık, bu görüntülerde yok boş arsa bir masal kaldı.

28-02-2026-SEBAHATTİN PIRAVADILI