ANLADIĞIM ,ANLATTIĞIM, YAŞADIĞIM CUMHURİYET
29 EKİM yaklaştıkça gençlik yıllarıma ait bir kare gözümde netleşiyor.
Bandırma; eski stadyum bayraklarla donanmış. Boy boy Atatürk posterleri. Çoluk çocuk herkes orada. Bürokratlara ayrılan bölümde ilçemizin büyükleri oturuyor.
Seyretmeye gelenler alanı çevrelemiş. Top oynanan geniş meydanda Belediye Bandosu. Eşim orada görevli. Öğrenciler sıra olmuşlar, ellerinde bayraklarla törenin başlamasını bekliyorlar. Başlarında öğretmenler, hepsi birbirinden şık, temiz ve modern.
BEN KONUŞMACI OLARAK GÖREVLİYİM. Elimde iki kopyasını okul idaresine teslim ettiğim konuşma metni. Bu metni satır satır ezbere biliyorum ama herhangi bir hata olmasını önlemek amacıyla kağıttan okuyacağım. Bu konuda özellikle uyarıldım.
CUMHURİYET ulusumuzun özeli, en hassas konularından biri. Gönül verdiğimiz, bel bağladığımız, korumaya, yaşatmaya yemin ettiğimiz değer. Gün öncesinden dersanelerimizi süsledik. Her yerde şanlı bayrağımız dalgalanıyor. Bayan öğretmenler döpiyesli, erkek öğretmenler takım elbiseli. Uygarlık sembolü kravatlar takılmış. Ayakkabılar pırıl pırıl boyalı. Hep birlikte İstiklal Marşımızı bando eşliğinde okuyoruz. Henüz okula gitmeyen çocuklar bile hazırol duruşunda bu marşı gururla okuyor, biliyor. Gaziler, bugün özel kıyafetlerini giymiş şeref madalyaları göğüslerinde takılı. Her zamankinden daha dik , daha gururlular. Toplum onların bu cumhuriyete olan katkılarını biliyor, onlara sonsuz saygı gösteriyor. Üzerimde beyaz ceket, saçlarım omuzlarımda. Bütün arkadaşlarım orada hepsi sağ, hepsi genç ve sağlıklı. Çocuklar şen, çocuklar cıvıl cıvıl, hepimizin gözünde umut, ruhunda 29 EKİM CUMHURİYET BAYRAMI VAR.
İstiklal savaşımın en büyük kahramanı. Emanet ettin bana kurtardığın vatanı. Yolunda yürüyorum, bağlıyım devrimlere.
Her Gün Türküm diyorum.
Göğsümü gere gere.
Yurda cumhuriyete kimse el uzatamaz. Bu inancı içimden hiçbir kuvvet atamaz.
Bu marşı en son ne zaman duyduk?
En son ne zaman nerede hep birlikte söyledik?
İstiklal Marşı ile açılıp kapanan televizyonlar nerede?
Yazarken canım acıyor, gözlerim doluyor. Yazıya ara verip marşımızı tekrar tekrar okuyorum… Ya siz ne düşünüyorsunuz? Gözünüzün önünden hangi kareler geçiyor. Yetişkinler, anne babalar, değerli öğretmenler!
Çocuklarımıza. Öğrencilerimize LAİK, DEMOKRATİK TÜRKİYE CUMHURİYETİNİ ANLATTINIZ MI?
Özellikle laiklik ve demokrasi kavramlarını saptırmadan , dünyadan ve tarihimizden örnekler vere vere anlattınız mı? CUMHURİYET BAYRAMI ANILARIMIZI ANIMSAYALIM LÜTFEN! Bu bayramı kutlamadan önce, bilgilerimizi ve anılarımızı tekrar tekrar hatırlamamız gerekiyor… Ben uzun yaşadım. Ben, öğrendiğim, öğrettiğim ve yaşadığım CUMHURİYET’ İ son nefesime kadar tekrarlamaya anlatmaya, öğretmeye kararlıyım! İçimizdeki coşkunun devam ettiğinden eminim. Bu coşkuyu yaşamak tüm gençlerin ve çocukların hakkı…Nice cumhuriyetli yıllara!
ULVİYE KARA AKCOŞ