Bir Karikatürcünün Dilemması /Sinan Beyhan

Bugün hoşgörünüze güvenerek kısaca benden bahsetmek, sizlerle biraz dertleşmek istiyorum: Birinci hobim kitap okumak, ikincisi karikatür çizmek… Paylaşımımda vazgeçilmezlerim çay-sigara eşliğinde ve tabi ki kafede karikatür çizerken görüyorsunuz beni. %10’luk tuzukuru emekli gurubundan biriyim; biliyorsunuz, saklamıyorum. Ancak bilmenizi isterim ki karikatür çizmek, tuzumkuru da olsa biad etmeyen,birey olduğunu bilen ama bireyci olmayan, toplumsal düşünen benim için lay lay lom yaparak vakit geçirdiğim bir hobi değil. Haklının güçsüz, güçlünün haklı olduğu çivisi çıkmış dünyada ve bu dünyanın parçası haline gelmiş çabucak unuttuğumuz dünler, umutsuzca beklediğimiz yarınlar, nüfusun %90’nın yaşamaksa yaşamak say diye yaşamaya çalıştığı bugünlerdeki ülkemde depresyondan çıkmak için sığındığım mağaram… Karikatür çizerek geçirdiğim 2-3 saatte bugünden kopuyor, kendimi mizahın tedavi edici dünyasına bırakıyorum. Şarj oluyor, ruh sağlığımı böyle korumaya çalışıyorum. Umarım karikatürüme bakıp düşünüp sorgulayarak gülümsediğiniz sayılı saniye, dakikalarda sizleri de koparabiliyorumdur bugünlerin can sıkıcı, moral bozucu dertlerinden… Çok zor ama gülümsemek için sebepler bulun, bulamazsanız karikatürlerime bakarak gülümseyin. Gülmek zor gelirse sanata sığının diyorum. Huzurlu bir gün dileklerimle..

03-04-2026