![](https://gercekbandirma.com/sites/default/files/au_4.jpg)
Yükselen Milliyetçilik ISS Uluslararası Uzay İstasyonu'nu geleceğini tehdit ediyor ve yeni bir uzay rekabeti çağının sinyalini veriyor
1998'den beri Dünya'nın yörüngesinde dönen Uluslararası Uzay İstasyonu (ISS), dünyanın dört bir yanından beş ayrı uzay ajansını içeren çok taraflı bir projedir.
Binlerce deney gerçekleştirdi ve süper güçlerin, Dünya'daki ilişkiler soğukken bile iletişim koridorlarını açık tutmasına yardımcı oldu.
Bununla birlikte, ISS'nin NASA'nın önerdiği 2031 kullanım ömrünün sonuna ulaşıp ulaşmayacağı bile belli değil.Kilit ortaklar, ISS'ye her zamankinden daha fazla ihtiyaç duyulduğu bir zamanda artan gerilimler ve maliyetler nedeniyle geri çekilmekle tehdit ediyor.
Öyleyse, neden bu ölçekte uluslararası olarak inşa edilmiş başka bir uzay istasyonu görmeyeceğiz ve ISS'nin ölümü, uzayda artan çatışma hakkında bize ne söylüyor?
Uluslararası Uzay İstasyonu (ISS)'nin geçmişi
Dünyanın ilk uzay istasyonu Salyut 1, 1971'de Sovyetler Birliği tarafından fırlatıldı. ABD, 1973'te insanlı Skylab ile aynı şeyi yaptı.
Bununla birlikte, onlarca yıllık Soğuk Savaş ve uzay yarışı maskaralıkları, 1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla sona erdi ve 1991'de eski rakipler, ISS üzerinde çalışmak için bir araya geldi.
Futbolun hayatları değiştirme gücü varsa, John Wroe oyun planı olan adamdır. Street Child United'ın kurucu ortağı, sessizlerin sesini duyurmak için sporu kullanıyor.Qatar Media City'den
Uzay politikası konularında uzman ve Georgia Teknoloji Enstitüsü'nde Doçent olan Dr. Mariel Borowitz, uluslararası ilişkiler kurmanın ve derinleştirmenin muhtemelen ISS'nin en önemli hedefi olduğunu savunuyor.
Yuri Borisov Roskosmos Başkanı
ISS'nin itici bir nedeninin "müttefiklerle bilimsel ve teknik açıdan gelişmiş bir proje üzerinde çalışmak ve ardından Rusya ile özellikle bu tür barışçıl bir işbirliği üzerinde çalışmak" olduğunu söylüyor.
Borowitz, bu uluslararası işbirliğine bilimsel faydaların, teknolojideki ilerlemelerin ve uzayda insan keşfi için yeteneklerin eşlik ettiğini vurguluyor.
Proje aynı zamanda katılımcı ülkelerin kaynaklarını bir araya getirerek maliyetlerini de düşürdü.
LSE IDEAS Uzay Politikası Projesi Başkanı ve Uzay Politikası Genel Yayın Yönetmeni Dr. Dimitrios Stroikos, Rusya'nın ISS projesine dahil edilmesi için bir başka stratejik nedenin altını çiziyor.
Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra, Amerikalıların Rus bilim adamlarını ve mühendisleri meşgul tutmanın ve hassas teknolojinin rakip devletlerle paylaşılmasını engellemenin bir yolu olduğuna inanıyor.Artan maliyetler ve farklı hedefler
Bilimsel yararları ve uluslararası işbirliğine katkısı göz önüne alındığında; neden ISS'nin sonundan bahsediyoruz?
Bunun başlıca nedenlerinden biri, ISS'nin ilk kurulduğu zamandan çok farklı olan artan maliyetler ve değişen stratejik hedeflerdir.
Avrupa Uzay Ajansı (ESA), ISS'yi on yıl boyunca geliştirme ve çalıştırmanın bedelini 100 milyar Euro olarak belirlerken, ISS'nin işletilmesi yalnızca NASA'ya yılda yaklaşık 3,8 milyar Euro'ya (4 milyar $) mal oluyor.
Ne yazık ki programa katılan ülkeler için istasyon hızla yaşlanıyor ve işletme maliyetlerini daha da artırıyor. ISS'nin kullanımdan kaldırılma tarihi daha önce uzatılmış olsa da, son yıllarda ISS hava sızıntıları, yazılım arızaları ve tetiklenen yangın alarmlarından muzdaripti.
ISS'yi korumanın artan maliyeti, ülkelerin dikkatlerini NASA'nın insanları Ay'a döndürme veya Mars'a roket gönderme ile görevli Artemis programı gibi yeni projelere çevirmesiyle ortaya çıkıyor.
Uzayın ticarileştirilmesi ve özel şirketlerin NASA tarafından artan kullanımı da yeni bir hükümetler arası UUİ'yi ihtimal dışı hale getirdi.
Ticari LEO Hedefleri projesi kapsamında NASA, özel uzay istasyonları geliştiren özel şirketlere yaklaşık 500 milyon Euro taahhüt edecek.
Daha silahlı ve tartışmalı bir alan
Bununla birlikte, ISS'nin sona ermesinin bir başka nedeni de, uzayın temelde daha tartışmalı olması ve rakip güçler tarafından giderek daha fazla silah haline getirilmesidir.
Dünya üzerinde yükselen gerilimler ve jeopolitik mücadeleler uzaya da taşıyor.
ABD, uzay istasyonu yeteneklerini özel ortaklara yaptırırken, yükselen güçler kendi uzay istasyonlarını geliştirmeye kararlı.
2011'den beri Wolf Değişikliği nedeniyle NASA'yı içeren projelerin dışında kalan Çin, kendi Tiangong uzay istasyonunu inşa ediyor. İstasyonun bu yıl sonuna kadar bitirilmesi planlanıyor.
Uzayda rekabetle karakterize edilen bir tür etki alanı olan, biri ABD liderliğinde, diğeri Çin ve Rusya liderliğinde iki kampın ortaya çıkışına tanık olabiliriz.
Doktor Dimitrios Stroikos
LSE IDEAS Uzay Politikası Projesi Başkanı
Putin'in Ukrayna'yı işgali ve ardından gelen yaptırımların ardından Rusya, "dost ülkelerle" işbirliğine açık olacağını söylediği kendi uzay istasyonunu sürdürmek için 2024 yılına kadar ISS programından ayrılmayı planladığını da doğruladı.
Eylül ayında, Rusya'nın yakın zamanda atanan uzay şefi Yuri Borisov, ISS'yi “tehlikeli” ve amaca uygun değil olarak nitelendirdi.
"Teknik olarak, ISS tüm garanti sürelerini aştı" dedi. "Çığ benzeri bir ekipman arızası süreci başlıyor, çatlaklar ortaya çıkıyor".
Çin'in uzay çabaları, Hindistan gibi diğer uzay güçlerini de ulusal uzay istasyonları için kendi planlarını hızlandırmaya sevk etti.
CSST Direktörü ve Hindistan Güvenlik Konseyi Sekreterliği eski Müdür Yardımcısı Dr.
Ancak, bu artan çekişmenin on yıl önce tahmin edilmesi zor olan yeni ortaklıklara ve gelişmelere yol açtığını da söylüyor.Rajagopalan, "Bu rekabet aynı zamanda, örneğin uzay rekabetinden bahseden dörtlü ülkeler [Amerika, Avustralya, Hindistan ve Japonya] gibi başka türlü görülmemiş olabilecek belirli bir işbirliğini de teşvik ediyor" dedi.
Bir örnek, Hindistan'ın Japonya, ABD ve Avustralya ile artan işbirliği ve uzaydaki normlar, kurallar ve düzenlemeler hakkında konuşmadaki öncü rolüdür.
Stroikos, "Biri ABD liderliğindeki, diğeri Çin ve Rusya liderliğindeki iki kampın, uzayda rekabetle karakterize edilen bir tür etki alanlarının ortaya çıkışına tanık olabiliriz" diye ekledi.
Soğuk Savaş döneminden farklı olarak, bugün büyük uzay güçlerinin birbirleriyle konuşmadığını ve bunun oldukça sorunlu olduğunu, ancak uzayda çatışmanın kaçınılmaz olduğu anlamına gelmediğini ekliyor.
Uzayda çözülmesi gereken daha büyük sorunlar
ISS'nin ölümü, uzay siyasetinde farklı bir çağa girdiğimizin en görünür işaretlerinden biri olsa da, Stroikos bunun bizi daha büyük sorunlardan uzaklaştırmasına izin vermememiz gerektiğini savunuyor.
"Asıl endişem, uzay enkazı gibi küresel uzay sorunlarının üstesinden gelmek ve sorumlu davranış normları oluşturmak için işbirliğine acilen ihtiyaç duyulduğu bir zamanda, daha yüksek gerilimlerin büyük uzay güçleri arasındaki güvensizliği nasıl daha da artıracağıdır" dedi.
Gerginlikleri ve uzay politikası sorunlarını çözme girişimlerinin başarılı olup olmayacağı veya ISS gibi Dünya'ya geri gelip gelmeyeceği henüz belli değil.
27-11-2022/EURONEWS HABERİ